Moeten we kiezen?

Zondagavond werd op Canvas de film "an inconvenient truth" uitgezonden. Aan de vooravond van de klimaat conferentie in Kopenhagen. Ik wilde deze film van Al Gore altijd graag eens zien. De beelden zijn schokkend, waar zijn we met z'n allen mee bezig? Maar toch gaan we door (ik ook). De meest fundamentele kwestie die hij aan de orde stelde was: "ze laten ons denken dat we moeten kiezen tussen economie en milieu". Ik kan het plaatje helaas niet vinden, maar er stond een afbeelding bij van een weegschaal met op de ene kant goudstaven en op de andere kant de aarde. Het is zo logisch als wat: zonder aarde geen welvaart. En toch kiezen we daar niet voor. Alle verandering is moeilijk, maar in dit geval noodzakelijk. Er zal een ander soort economie moeten ontstaan, waarin andere belangen dan geld ook op waarde geschat worden (denk aan menselijke aandacht/zorg). Meer een economie met vrouwenwaarden denk ik. Ik ga mijn best doen om ons gezin duurzamer te maken. En nu maar hopen dat de politieke leiders in Kopenhagen ook hun best doen.

Eten uit de diepvries en voorraadkast

Normaalgesproken doe ik maandagmiddag de boodschappen voor de hele week. Maar na alle verjaardags- en sinterklaasinkopen had ik geen puf meer. Dus we eten nu uit de voorraadkast en diepvries. Dit levert originele maaltijden op. Maar wat maakt het uit? Met een beetje creativiteit is er nog van alles te bedenken en het ruimt lekker op. Gisteren omelet met aardappelbolletjes en vandaag eten we koolvisfilet met een restje diepvriesrode kool, aardappeltjes en vruchten uit blik. Morgen is een lange werkdag en daarvoor heb ik gelukkig nog twee bakjes met kliekjes in de diepvries staan. Kan ik dit weekend de diepvries lekker ontdooien!

Sociale druk...

Afgelopen week erg druk geweest. Veel werken, een kinderfeestje en een verjaardag georganiseerd. Een feest gehad (was erg laat...gaaaap). En tussendoor ook nog de huishoudelijke klussen gedaan. Kortom, een gewone week in het leven van een werkende moeder. Toch ook weer veel geld uitgegeven. Bijvoorbeeld aan traktaties, cadeautjes en attenties voor feestgevers. Ik wil dit eigenlijk wel zuiniger doen, maar bezwijk toch nogal eens onder sociale druk en gemak. We zijn goed verdienende tweeverdieners. Mensen weten dat natuurlijk en verbazen zich wel eens over onze keuzes. "Jullie kunnen toch wel groter gaan wonen?" "Rij je nou nog steeds in die auto?". Meestal kan me dat niks schelen, maar soms heb je toch het gevoel dat je een beetje goed (lees: duur) voor de dag moet komen. Ook tijdgebrek speelt natuurlijk een rol: ik wil best zelf taarten bakken, en ik weet dat dit gewaardeerd wordt door ons bezoek. Maar ja:....dat moet je wel even inplannen (volgende keer kijk ik hier voor recepten). Nog een lange weg te gaan dus om onafhankelijk te leven en te denken en niet mee te gaan in de waan van de dag.

Sinterklaasinkopen

Vanmiddag heb ik me in het strijdgewoel gestort. Afgelopen periode had ik her en der al wat cadeautjes ingeslagen, maar nog lang niet alles. Zoals te verwachten was het een gekkenhuis in de stad. Propvolle parkeerplaatsen, drukke winkelstraat, volgestouwde winkels en om de feestvreugde te verhogen een draaiorgel op straat. In de speelgoedwinkel krijsende kids in buggy's die geen zin hebben om te winkelen (geef ze eens ongelijk?). Maar goed...ik heb de meeste cadeautjes van mijn lijst te pakken gekregen. Heb vandaag bijna € 155,- uitgegeven (slik). En toch doen we helemaal niet zo gek hoor...Nog een paar aankopen, maar die doe ik on-line!

Ook digitaal consuminderen

Mijn mailbox puilt uit van de reclame. Eigen schuld dikke bult. Ik doe veel te vaak mee aan prijsvragen, enquêtes, veilingsites en spaarprogramma's. Zo zit ik voor ik het weet op een website naar Gucci-horloges te kijken of te yahtzeëen (hoe schrijf je dat?). Zonde van mijn tijd. En zeker niet erg gefocused en doelgericht. Bovendien loop ik een groot risico geld uit te geven, wat ik niet van plan was. Dus vanaf nu ga ik digitaal schoon schip maken. Afmelden voor allerlei nieuwsbrieven dus. Ook deed ik mee aan Euroclix om wat extra geld te verdienen. Nou, dat heb ik geweten. Zorgt ook voor een enorme hoeveelheid mailtjes. Ik heb nu 1635 clicks. Voor 1000 krijg je tien euro en voor 2000 € 25. Ik ga die 635 clicks natuurlijk niet weggooien, dus klik nog door tot 2000 (zonder me te laten verleiden door aankopen/donaties enz.). Maar dan hou ik daar ook mee op. Het spreekwoord "wie het kleine niet eert, is het grote niet weert" geldt in dit geval niet vind ik: uiteindelijk kost het me meer dan het me oplevert.....

Dag hobbelpaardje...

Afgelopen weekend weer enorm opgeruimd (het weer leende zich er ook voor, jammergenoeg). Ik was alleen van plan om de kledingkast uit te mesten, maar het ging zo lekker! Dus ook maar achter de zolderschotten verder gegaan. Wat een spullen. Je hebt er geen idee van dat je in de loop der jaren zoveel verzameld. En wat een energie kost het. Je moet werken voor het geld om de dingen te kopen, je moet ze naar huis halen, een plekje geven, goed opbergen en nu dus beslissingen nemen over het wel of niet wegdoen. Het moeilijkst had ik het nog met een hobbelpaardje van de kids (zie foto, maar dan iets meer toegetakeld). Erg leuk en destijds een mooi kado. Maar nu een sta-in-de-weg waar geen plezier meer aan beleefd wordt. Weg dus. De meneer van de kringloopwinkel vond hem erg grappig in ieder geval. Ik hoop dat iemand anders er nog veel plezier van zal hebben. Het zet me wel aan het nadenken. Ooit heb ik eens een uitspraak gelezen (weet niet meer waar):

"We overschatten wat we in een jaar kunnen doen,

maar onderschatten wat we in tien jaar kunnen doen".

Ik begrijp deze uitspraak nu volledig. Het geldt niet alleen voor rommel verzamelen, maar gelukkig ook voor een kapitaal opbouwen en daarmee financiële onafhankelijkheid. Alle beetjes helpen, en de tijd helpt mee.

"Mam, ik ben miljonair...

...op Runescape". Achteloos maakt mijn zoon deze opmerking terwijl hij zijn natte jas en schoenen naast de kapstok gooit. Ik moet er inwendig om lachen. Het echte geld brand hem in de portemonnee en zodra er weer een bedrag is gekregen/verdiend, wordt het uitgegeven. Maar in de digitale wereld is hij heel fanatiek met geld verzamelen en opsparen. Ik ben aan het eten koken (hutspot) maar zal er straks toch eens een financieel opvoedkundig lesje aan wagen. Al weten zelfs volwassen mensen vaak nog het verschil niet tussen bezit en bezittingen. Bezit (geld, aandelen vastgoed) levert namenlijk geld op en bezittingen, tsja die kosten alleen maar geld.....

Het wordt niet meer zoals het was

Zie onderstaand interview met Willem Middelkoop. Ik denk dat hij een realistische kijk heeft op de huidige stand van de economie. Een totale ineenstorting van het systeem verwacht ik ook niet. Maar een decennium of langer kwakkelen is zeer waarschijnlijk. Het is mijns insziens terecht dat er nu een meer "realistische" economie ontstaat. Je kunt niet eindeloos winsten naar voren halen en op de pof leven. In mijn portefeuille zijn grondstoffen en goud goed vertegenwoordigd (vooral goud heeft het goed gedaan afgelopen jaar). Toch blijf ik mijn geld gespreid beleggen, uiteindelijk zullen andere sectoren (vastgoed, aandelen, obligaties) ook weer aantrekken. In de tussenliggende jaren kan ik dan "goedkoop" instappen. Ik beleg toch voor de lange termijn!

Iets aardigs

Gisteravond was ik wat aan het surfen en ik kwam een leuk filmpje tegen, van een ontzettend leuk initiatief. Vandaag las ik in een boek een stukje en die beide dingen passen perfect bij elkaar. Eerst de tekst:
"Door simpelweg iets aardigs te doen voor een ander, verbetert je imuunstelsel. De productie van serotonine (happy hormoon) wordt bevorderd bij zowel de gever als de ontvanger. Wat nog verbazingwekkender is, is dat de mensen die getuige zijn van de vriendelijke daad ook de positieve werking ervan ervaren. Iets aardigs doen heeft dus positieve gevolgen voor de gever, de ontvanger en de getuigen van de daad (bron: W. Dyer, de kracht van verandering)". Mooi toch? En nu het filmpje:




Daar wordt je toch happy van? ik heb de hele tijd zitten glimlachen!!!

Winterblues

Het zal wel komen van de omschakeling van Spanje naar hier, maar ik had de afgelopen dagen ontzettend last van de herfst- c.q. winterblues. De neiging om deze weg te "shoppen" was groot. Gezellig even naar een groenwarenhuis en allerlei overbodige spullen kopen. Of naar een woonwarenhuis in een stad verderop lekker struinen en natuurlijk met één en ander thuiskomen. Toch gaf dit mij bij voorbaat geen tevreden gevoel. Ik weet natuurlijk dat het niet helpt. Dus ik heb een lekkere pot thee gezet en een zak met pepernoten leeggegeten (tja, dat dan weer wel...). En voor ik het wist was ik op zolder bezig met het opruimen van allerlei paperassen wat al twee jaar op mijn to-do lijst stond. Goed gevoel! En nu we een nieuwe verwarmingsketel hebben en ik weer een beetje aan het Nederlandse klimaat ben gewend is de blues (gelukkig) ook weer afgezakt.

Terug van vakantie

Het is even geleden, maar ik ben op vakantie geweest. Heerlijk naar de Spaanse Costa del Sol. Wel weer even wennen, van het zomerse weer daar naar het herfstige weer hier....
En nu is onze ketel ook nog kapot :-(. We krijgen woensdag een nieuwe. Onze oude was 21 jaar oud, dus we gaan in ieder geval zuiniger stoken! Ook het onderhoudsabonnement kan ik nu opzeggen, want voor een nieuwe is dat eerst niet nodig. Ik hoef gelukkig de Gouden Gans rekening niet aan te spreken, want voor dit soort akkefietjes hebben we nog ca. € 5.000 op een spaarrekening staan. Maar die moet straks wel eerst weer bijgevuld worden. Vandaag een heftige dag op de beurs: het saldo van de Gouden Gans was vanochtend € 300 lager dan aan het eind van de dag. Voorlopig heb ik overal in de kamer kaarsjes staan, voor een beetje extra warmte!

Naar de stort

Ik heb een heerlijk weekend gehad. Geen enkele verplichting. Lekker in huis en tuin gerommeld. Dankbaar voor alles wat we hebben. Vaak "moeten" er zoveel klusjes, maar als je er tijd voor hebt is het lekker om zo wat bezig te zijn. Zaterdag wat geklust in huis en zondag de tuin winterklaar gemaakt. Achter de tuinschuur stond een heleboel rommel ik noem: een kapotte deckchair, idem aquarium, oude potten van plastic, riet en aardewerk, betontegels, babybadje enz. Om dus eens écht goed op te ruimen hebben we de kar opgehaald en alles er in gegooid. Deze week even langs het stort. Heerlijk om ruimte te maken!

Dividend

Vandaag weer even de stand van de "Gouden Gans" rekening bijgewerkt. Ik had wat bijgestort, maar het bedrag was nog hoger dan ik dacht. Wat bleek? Eén van mijn beleggingsfondsen heeft dividend uitgekeerd: €160,20. Wauw. Ik ben wel gewend aan rente en dividend, maar tot nu toe ging dat altijd in tientjes. Ik realiseer me wat het werkelijk betekent dat het geld voor mij "aan het werk" is. Geld is altijd iets geweest om wat voor te kopen. Maar nu het beleggingsbedrag begint op te lopen wordt écht duidelijk wat het effect van geld als bezit is. Ook een raar idee dat ik dan uiteindelijk helemaal niet meer hoef te werken voor geld. Hoe moet ik dan mijn tijd en energie inzetten? Voorlopig nog niet aan de orde, maar het is wel iets wat ik nu heel duidelijk besef.

Stof tot nadenken

"Alles in de toekomst en het verleden is in het hier en nu"

Albert Einstein

Deze zin las ik in het nieuwe Oprah magazine. Echt iets om eens over na te denken. Alles is één, er is geen eind en geen begin. Wat er toe doet is het hier en nu. Hoe ik nu over de toekomst denk/droom/fantaseer bepaalt hoe die toekomst wordt. Hoe ik nu over mijn verleden denk bepaalt mijn acties voor de toekomst. Verbaas je over je eigen kracht (zowel opbouwend als vernietigend).

Koop alleen wat je nodig hebt...

Vandaag heb ik mijn kruidenla eens uitgemest. Tjonge, wat hoopt zich daar een boel troep in op. Ik denk dat ik voor ongeveer 12 euro aan niet gebruikte potjes, zakjes en sausjes heb weggedaan, die over de datum waren. Ooit gekocht met een voornemen kennelijk. Want ik winkel altijd met een lijstje. Ouderwets misschien? In ieder geval behoedt het me voor nog meer onzin aankopen. Ik mag van mezelf ook pas iets kopen als het écht op is. Maar de reclame is verleidelijk. In de winkel betrapte ik me er op dat ik serieus stond te overwegen of ik nog drie flessen shampoo (van een duur A-merk) mee zou nemen omdat daar een gratis zakje suske & wiske stickers bij zat (!). Gelukkig realiseerde ik me net op tijd dat ik helemaal geen shampoo nodig heb en wat een flauwekul die promotie eigenlijk is.

Een compliment!

Wat kan dat ontzettend goed doen, een compliment! Ik had gisteren nogal een rotdag op het werk. Er liep van alles fout en ik had het gevoel dat ik niks fatsoenlijks meer presteerde. Vandaag kreeg ik zomaar, vlak voor ik naar huis ging een compliment van een collega over een stuk wat ik had geschreven. Je begrijpt dat ik opgewekt het weekend in ga...

Ik neem me voor om zelf ook meer complimenten uit te delen: kost niks en kan heel veel voor iemand betekenen! Je eigenwaarde kikkert er gelijk van op.

Eenvoud in Overvloed

Dit is de titel van het boek van Sarah Ban Breathnach over Rijkdom in Eenvoud met inspirerende woorden voor elke dag. Ik kan het echt aan raden, lange tijd was het mijn lijfboek en lag op het nachtkastje. Zo nu en dan lees ik nog weer een stuk en het houdt me iedere keer bij de les. Voor 8 oktober schrijft Sarah bijvoorbeeld:Een passie voor schoonheid. Zij beschrijft dat zij soms zeer gefrusteerd is van het zuinig zijn en strikt binnen een budget leven. Verbaasd analyseert zij deze heftige reactie.

Wat is hier aan de hand? Zij concludeert dat zij niet genoeg aandacht heeft geschonken aan haar passie voor schoonheid. Dit verwarde zij met mooie spullen. Dit is precies wat mij gisteren gebeurde: de behoefte aan een mooi boeket bloemen. Daarin hoef je jezelf geen tekort te doen en kan je ook op eenvoudige manier tegemoetkomen. Het doet je beseffen bij iedere koop impuls: wat is de achterliggende behoefte? Je moet je gevoelens niet ontkennen of negeren, want dat leidt tot een ongewenste uitbarsting.

Uit eigen tuin

Ik kwam uit mijn werk en had zin om een boeket bloemen te kopen. Op zo'n dag als vandaag fleurt dat de boel lekker op. Ik heb me ingehouden en bedacht me dat ik ook wel wat uit de tuin kan halen. Ondanks de natte boel toch met de snoeischaar de tuin in gedoken en zie hier het resultaat: pluimhortensia's, sedum en wat gewone hortensia's van de buurvrouw. Typisch geval van "meer doen met minder", koopimpuls op een creatieve manier bevredigd!

Volgend jaar ga ik wat dahlia's planten: die staan nu overal zo mooi in bloei. Echte herfstbloeiers en daar kan je ook leuke boeketjes van maken. Dus wie nog een knol over heeft, ik hou me aanbevolen!

Het streven naar financiële onafhankelijkheid

In de linkerkolom staat het bedrag dat ik voor onze financiële onafhankelijkheid inmiddels bij elkaar heb gespaard. Ik heb lang getwijfeld of ik het wel in de "openbaarheid" moet brengen. Maar als ik dat niet doe, dan geloof ik er kennelijk zelf niet in. En wat voor signaal geef ik dan af? Dus het staat er open en bloot... Dit staat op een beleggingsrekening, dus kan sterk variëren. Het is mijn zogenaamde "Gouden Gans", je weet wel die gouden eieren legt! Ik was al eens eerder op dit niveau, maar toen heb ik de fout gemaakt om de Gans te slachten. We gingen verbouwen en wilden een nieuwe keuken en een nieuwe badkamer. Tja, en dan gaan het hard achteruit. Nu heb ik me vast voorgenomen om deze pot niet meer aan te breken. Die fout zal ik niet meer maken. Geen spaargeld, geen rendement, geen groei!

Pfaff's en familiedag

Vrijdagavond rond elf uur kijk ik altijd graag naar de familie Pfaff. Mijn man vind het een domme serie, maar hij kijkt naar Onderweg naar Morgen, dus heeft geen recht van spreken. Het leuke van de Pfaff's vind ik dat alles er zo heerlijk herkenbaar aan toe gaat. Ondanks hun geld en "glamour" hebben zij min of meer dezelfde dagelijkse beslommeringen als wij, gewone onbekende stervelingen. Grasmaaien, caviahok schoonmaken, kinderen die dwars zijn, kinderfeestjes, garage opruimen enzovoort. Dat is een geruststellende gedachte. Ze maken overal een feest van, hun joie-de-vivre is aanstekelijk. Bovendien zijn ze een hele hechte familie die voor elkaar door het vuur gaat en dat vind ik bewonderenswaardig.

Zelf heb ik afgelopen zondag ook een familie dag gehad. Met zijn allen in een bus naar de dierentuin. Erg gezellig! Leuk om alle neven en nichten weer te zien en hun kinderen. Toch heb ik maar met een paar meer dan incidenteel contact. We wonen niet bij elkaar in de buurt en dan groei je uit elkaar. Bovendien heeft iedereen het natuurlijk druk met het eigen gezin, bedrijf en/of werk. Maar op dit soort dagen besef je dat ze altijd familie blijven en dus onderdeel van je leven.

Straatje vegen

Ik heb het voornemen om iedere dag 5 minuten in de tuin bezig te zijn. Dit lukt natuurlijk niet altijd en helemaal niet als het vroeg donker is. Maar vandaag werd het om twee uur droog en ben ik begonnen met blad vegen. Het zonnetje brak zelfs door! Het geheim van de 5 minuten per dag is, dat als je één keer bezig bent, je veel meer doet. Voor ik het wist was ik een half uur bezig en het hele terras netjes geveegd, her en der wat onkruid verwijderd (ik ben tegen vergif op de bestrating) en de kuipplanten in de garage gezet. Nu een lekker kopje thee met een speculaasje. De kinderen willen straks nog graag een spelletje doen.