zondag 28 februari 2010

Terug van vakantie

We zijn een weekje op wintersport in Oostenrijk geweest. Heerlijk weer gehad en goede sneeuw. Het is onze favoriete vakantie, ondanks dat het gierend duur is voor een week natuurlijk. Helemaal omdat we vastzitten aan de voorjaarsvakantie.

We zaten dit jaar nog in een volledig verzorgd hotel (echt superdeluxe!). Toch gaan we dat volgend jaar veranderen in een appartement. Scheelt behoorlijk in de kosten. En hoe gek het ook klinkt: het is ook wel fijn als je 's avonds niet meer hoeft op te tutten om te gaan eten. In een hotel doe je dat toch. In de tussentijd hebben de aandelen en beleggingsfondsen het goed gedaan en ik kon ook nog weer wat bijstorten dus het gaat goed met de "Gouden Gans" rekenening. Op de jaaropgaven van afgelopen jaar zag ik dat we in het afgelopen jaar ca. € 500 aan dividend en rente gekregen hebben: veel hoor.

zondag 14 februari 2010

Even kort..

Mijn bericht van afgelopen woensdag heeft veel bij me losgemaakt. Het kwartje viel. Dat het helemaal niet verkeerd is om gefocused te zijn en je eigen doelen na te streven. Ik heb mijn hele leven al de houding dat ik me wil aanpassen aan anderen. En soms zelfs ten koste van mezelf. Door zwart op wit te zetten dat je soms ook niet mee hoeft te doen en je eigen weg gaat was kennelijk heel bevrijdend. Ik had de hele dag een helder hoofd en heb allemaal klussen gedaan die ik al een poos uitstelde. Het werkt nog steeds na en ik ben er blij om. Waar een blog al niet goed voor kan zijn :-).

woensdag 10 februari 2010

De verleidingen van blogland

Ik ben ziek. Al vanaf zondag. Ik had eigenlijk een hele volle agenda deze week, alles dus maar afgezegd. Vanaf gister voelde ik me weer wat beter en wat doe je dan met je onverwachte vrije tijd? Blogs bekijken. Kan er uren mee zoet zijn. Heerlijk van de ene blog naar de andere surfen. Overal mooie foto's en wat een creativiteit! Ik krijg helemaal zin om hartjes te borduren, styling hoekjes te maken, bollen in potten te zetten en ik heb altijd al eens een mooie quilt willen maken....
HOOOOO *roept zichzelf tot de orde*. Waar ben je nu mee bezig? Het is allemaal zo verleidelijk, maar ik weet nu al dat ik me dan ergens helemaal op ga storten en vervolgens is na enkele weken de lol er af. En waar is dan mijn kostbare tijd gebleven?

Ik denk regelmatig aan mijn onbewuste innerlijke overtuiging "Succes is voor mannen": waar komt dat toch vandaan? En als ik al die mooie blogs bekijk bekruipt me toch een onbehaaglijk gevoel: het zijn allemaal damesblogs. Heeft het met "focus" te maken? zijn mannen meer gefocused op succes? Zijn wij dames eerder tevreden met lekker wat rommelen in en om huis? Hoeft het van ons allemaal niet zo? Interessant voer voor een diepgaande discussie. Maar voor nu probeer ik toch doelgericht te blijven. Dus de handwerk- en knutseldoos blijft dicht: voor mij nu even geen nieuw creatief project.

donderdag 4 februari 2010

Praten met vreemden

Ik was vandaag op een symposium en dat was natuurlijk een mooie gelegenheid om te "scoren" op punt # 12 van mijn 101-lijst: Met tien mensen die ik niet ken een gesprek aanknopen. Inderdaad had ik een leuk gesprek met een dame die een eigen bedrijf in grafisch ontwerp had.

Maar....en nu komt punt # 26 aan de orde: Beperkende overtuigingen opsporen en veranderen. Het was een symposium met voornamelijk belangrijke "mannen in pakken". Ik had me er op gekleed en ook een "zakelijke" outfit uitgezocht: jasje, witte blouse en nette broek, haar opgestoken. En toch: ik voelde me minderwaardig en niet interessant als gesprekspartner (terwijl ik van het onderwerp meer wist dan de meesten in de zaal). Op de terugweg naar huis heb ik dit gevoel onder woorden gebracht in de volgende beperkende overtuiging:
"wat ik heb te zeggen is niet interessant"

Poehé. Staat er toch wel heftig. Ik oog wel zelfverzekerd, maar straal in mijn lichaamstaal toch iets onzekers uit denk ik. Voor mijn gevoel gaan mensen altijd weer snel naar een "interessantere" gesprekspartner. Hier moet ik dus mee aan de slag. Zonder mijn lijst en blog zou ik dit niet zo geconstateerd hebben. Geen groei zonder pijn, zullen we maar zeggen.....