Posts tonen met het label Persoonlijke Ontwikkeling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Persoonlijke Ontwikkeling. Alle posts tonen

zondag 14 februari 2010

Even kort..

Mijn bericht van afgelopen woensdag heeft veel bij me losgemaakt. Het kwartje viel. Dat het helemaal niet verkeerd is om gefocused te zijn en je eigen doelen na te streven. Ik heb mijn hele leven al de houding dat ik me wil aanpassen aan anderen. En soms zelfs ten koste van mezelf. Door zwart op wit te zetten dat je soms ook niet mee hoeft te doen en je eigen weg gaat was kennelijk heel bevrijdend. Ik had de hele dag een helder hoofd en heb allemaal klussen gedaan die ik al een poos uitstelde. Het werkt nog steeds na en ik ben er blij om. Waar een blog al niet goed voor kan zijn :-).

woensdag 10 februari 2010

De verleidingen van blogland

Ik ben ziek. Al vanaf zondag. Ik had eigenlijk een hele volle agenda deze week, alles dus maar afgezegd. Vanaf gister voelde ik me weer wat beter en wat doe je dan met je onverwachte vrije tijd? Blogs bekijken. Kan er uren mee zoet zijn. Heerlijk van de ene blog naar de andere surfen. Overal mooie foto's en wat een creativiteit! Ik krijg helemaal zin om hartjes te borduren, styling hoekjes te maken, bollen in potten te zetten en ik heb altijd al eens een mooie quilt willen maken....
HOOOOO *roept zichzelf tot de orde*. Waar ben je nu mee bezig? Het is allemaal zo verleidelijk, maar ik weet nu al dat ik me dan ergens helemaal op ga storten en vervolgens is na enkele weken de lol er af. En waar is dan mijn kostbare tijd gebleven?

Ik denk regelmatig aan mijn onbewuste innerlijke overtuiging "Succes is voor mannen": waar komt dat toch vandaan? En als ik al die mooie blogs bekijk bekruipt me toch een onbehaaglijk gevoel: het zijn allemaal damesblogs. Heeft het met "focus" te maken? zijn mannen meer gefocused op succes? Zijn wij dames eerder tevreden met lekker wat rommelen in en om huis? Hoeft het van ons allemaal niet zo? Interessant voer voor een diepgaande discussie. Maar voor nu probeer ik toch doelgericht te blijven. Dus de handwerk- en knutseldoos blijft dicht: voor mij nu even geen nieuw creatief project.

donderdag 4 februari 2010

Praten met vreemden

Ik was vandaag op een symposium en dat was natuurlijk een mooie gelegenheid om te "scoren" op punt # 12 van mijn 101-lijst: Met tien mensen die ik niet ken een gesprek aanknopen. Inderdaad had ik een leuk gesprek met een dame die een eigen bedrijf in grafisch ontwerp had.

Maar....en nu komt punt # 26 aan de orde: Beperkende overtuigingen opsporen en veranderen. Het was een symposium met voornamelijk belangrijke "mannen in pakken". Ik had me er op gekleed en ook een "zakelijke" outfit uitgezocht: jasje, witte blouse en nette broek, haar opgestoken. En toch: ik voelde me minderwaardig en niet interessant als gesprekspartner (terwijl ik van het onderwerp meer wist dan de meesten in de zaal). Op de terugweg naar huis heb ik dit gevoel onder woorden gebracht in de volgende beperkende overtuiging:
"wat ik heb te zeggen is niet interessant"

Poehé. Staat er toch wel heftig. Ik oog wel zelfverzekerd, maar straal in mijn lichaamstaal toch iets onzekers uit denk ik. Voor mijn gevoel gaan mensen altijd weer snel naar een "interessantere" gesprekspartner. Hier moet ik dus mee aan de slag. Zonder mijn lijst en blog zou ik dit niet zo geconstateerd hebben. Geen groei zonder pijn, zullen we maar zeggen.....

woensdag 27 januari 2010

Trek je eigen plan


Afgelopen dagen zijn er een aantal dingen gebeurd waardoor ik me er weer heel erg bewust van ben hoe belangrijk het is om je eigen plan te trekken. Je kunt proberen je leven in te richten naar de wensen van anderen. Proberen te voldoen aan het verwachtingspatroon van anderen. Maar daarmee verloochen je uiteindelijk jezelf.

Ik deed erg mijn best om inderdaad een aantal zaken aan te pakken volgens de normen van iemand anders. Gevolg: al een tijdje had ik het gevoel dat ik tekort schoot en worstelde ik maar wat door. En nu blijkt uiteindelijk dat het nog niet goed genoeg was en ontstaat er alsnog een conflict.

Daarom heb ik dan ook besloten om vanaf nu dit soort zaken op mijn eigen manier te doen. Ook al word ik daarom voor gek verklaard, ik doe het in overeenstemming met mijn eigen normen en waarden. En dan zijn er altijd weer anderen die dit wel begrijpen en waar je aansluiting bij vindt. Het doet wel pijn, maar ontrouw zijn aan je eigen principes richt op de lange duur meer schade aan. Dus iedereen: volg je hart!

Update 101 lijst: ik ben deze week begonnen aan #32: een week lang twee stuks fruit per dag en geen andere tussendoortjes (kom ik ook weer een stukje verder met doel #24: ideale gewicht bereiken). Afgezien van een paar dropjes gisteren lig ik nog op koers.

donderdag 21 januari 2010

Schokkende ontdekking


Mijn vorige blog ging over het opzoeken van "beperkende overtuigingen" bij mezelf. Nou, ik ben er één op het spoor. En het is erg schokkend vind ik zelf. De onbewuste overtuiging die ik bij mezelf heb ontdekt is: "Succes is voor mannen". Gevolg van deze overtuiging is dat ik niet doorpak in mijn zakelijke werk, excuses zoek om toch thuis te zijn, me vervolgens wrokkig en "gevangen" voel als ik niet kan werken doordat ik thuis moet zijn voor de kids.... Nu ik dit erken is het allemaal duidelijk. Het is heel geniepig en ogenschijnlijk gaat het best goed met mijn carriére, maar ik weet zelf dat ik beter kan....en ben dus ontevreden.

Er zijn vijf stadia die je doorloopt bij het veranderen van een overtuiging:

1 Schrik en Ontkenning ("Hoe kom ik daar nou bij, ik ben heel geëmancipeerd");
2 Boosheid ("Het komt doordat je overal een moederlijk ideaal beeld krijgt voorgeschoteld")
3 Onderhandelen ("Ik ben toch wel een beetje succesvol?")
4 Neerslachtigheid ("Hoe kon ik me door deze overtuiging toch laten weerhouden")
5 Acceptatie ("Ik wil deze overtuiging veranderen")

Deze stadia heb ik afgelopen week gehad. Nu is het tijd om een nieuwe overtuiging te formuleren:
"Redelijkerwijs mag je aannemen dat ik als vrouw ook succes in zaken kan hebben!"
Het is een voorzichtige benadering, maar zo kan mijn geest het eerder accepteren. Ik ga hiermee aan de slag....wordt zeker vervolgd.

donderdag 14 januari 2010

Trouw blijven aan jezelf

Zo, eindelijk weer eens tijd voor een blogje. Na de drukke december maand direct door in de verjaardagen maand januari. Ik werk momenteel ook erg veel. Heel goed voor de spaarpot: het saldo is weer mooi gegroeid, maar slecht voor het bijhouden van dit blog. De titel slaat ook op dit werken. Ik doe een interim klus en het is fijn om er goed mee te verdienen. Maar haal ik er ook genoeg bevrediging uit?

Christel Nani schreef een boek hierover: Diepe Verlangens. Ik heb het nog niet uit, maar het principe wat zij beschijft is dat veel mensen de verlangens van hun ziel onderdrukken doordat ze trouw blijven aan hun "beperkende overtuigingen". Bijvoorbeeld: "werken en plezier gaan niet samen" of "liefde is opoffering" of "lijden loutert". Tjonge, er zijn nogal wat beperkende overtuigingen. Je moet dus terug naar wat je ziel je influistert en als je hier gehoor aan geeft en trouw blijft aan jezelf, gaat alles gemakkelijk en komt de passie terug in je leven.

Maar wat fluistert mijn ziel?? Ik hoor het niet meer...door de ruis van alledag. En mijn passie? ook vergeten... Hier moet ik dit jaar mee aan de slag van mezelf. Alleen geld verdienen is niet de leidraad in mijn leven, maar komt eerder voort uit een beperkende overtuiging: "ik moet mezelf bewijzen".
Dus: ssssstttt... ik ga luisteren naar mijn ziel.

maandag 30 november 2009

Sociale druk...

Afgelopen week erg druk geweest. Veel werken, een kinderfeestje en een verjaardag georganiseerd. Een feest gehad (was erg laat...gaaaap). En tussendoor ook nog de huishoudelijke klussen gedaan. Kortom, een gewone week in het leven van een werkende moeder. Toch ook weer veel geld uitgegeven. Bijvoorbeeld aan traktaties, cadeautjes en attenties voor feestgevers. Ik wil dit eigenlijk wel zuiniger doen, maar bezwijk toch nogal eens onder sociale druk en gemak. We zijn goed verdienende tweeverdieners. Mensen weten dat natuurlijk en verbazen zich wel eens over onze keuzes. "Jullie kunnen toch wel groter gaan wonen?" "Rij je nou nog steeds in die auto?". Meestal kan me dat niks schelen, maar soms heb je toch het gevoel dat je een beetje goed (lees: duur) voor de dag moet komen. Ook tijdgebrek speelt natuurlijk een rol: ik wil best zelf taarten bakken, en ik weet dat dit gewaardeerd wordt door ons bezoek. Maar ja:....dat moet je wel even inplannen (volgende keer kijk ik hier voor recepten). Nog een lange weg te gaan dus om onafhankelijk te leven en te denken en niet mee te gaan in de waan van de dag.

vrijdag 6 november 2009

Iets aardigs

Gisteravond was ik wat aan het surfen en ik kwam een leuk filmpje tegen, van een ontzettend leuk initiatief. Vandaag las ik in een boek een stukje en die beide dingen passen perfect bij elkaar. Eerst de tekst:
"Door simpelweg iets aardigs te doen voor een ander, verbetert je imuunstelsel. De productie van serotonine (happy hormoon) wordt bevorderd bij zowel de gever als de ontvanger. Wat nog verbazingwekkender is, is dat de mensen die getuige zijn van de vriendelijke daad ook de positieve werking ervan ervaren. Iets aardigs doen heeft dus positieve gevolgen voor de gever, de ontvanger en de getuigen van de daad (bron: W. Dyer, de kracht van verandering)". Mooi toch? En nu het filmpje:




Daar wordt je toch happy van? ik heb de hele tijd zitten glimlachen!!!

donderdag 5 november 2009

Winterblues


Het zal wel komen van de omschakeling van Spanje naar hier, maar ik had de afgelopen dagen ontzettend last van de herfst- c.q. winterblues. De neiging om deze weg te "shoppen" was groot. Gezellig even naar een groenwarenhuis en allerlei overbodige spullen kopen. Of naar een woonwarenhuis in een stad verderop lekker struinen en natuurlijk met één en ander thuiskomen. Toch gaf dit mij bij voorbaat geen tevreden gevoel. Ik weet natuurlijk dat het niet helpt. Dus ik heb een lekkere pot thee gezet en een zak met pepernoten leeggegeten (tja, dat dan weer wel...). En voor ik het wist was ik op zolder bezig met het opruimen van allerlei paperassen wat al twee jaar op mijn to-do lijst stond. Goed gevoel! En nu we een nieuwe verwarmingsketel hebben en ik weer een beetje aan het Nederlandse klimaat ben gewend is de blues (gelukkig) ook weer afgezakt.

woensdag 14 oktober 2009

Stof tot nadenken

"Alles in de toekomst en het verleden is in het hier en nu"
Albert Einstein
Deze zin las ik in het nieuwe Oprah magazine. Echt iets om eens over na te denken. Alles is één, er is geen eind en geen begin. Wat er toe doet is het hier en nu. Hoe ik nu over de toekomst denk/droom/fantaseer bepaalt hoe die toekomst wordt. Hoe ik nu over mijn verleden denk bepaalt mijn acties voor de toekomst. Verbaas je over je eigen kracht (zowel opbouwend als vernietigend).

vrijdag 9 oktober 2009

Een compliment!


Wat kan dat ontzettend goed doen, een compliment! Ik had gisteren nogal een rotdag op het werk. Er liep van alles fout en ik had het gevoel dat ik niks fatsoenlijks meer presteerde. Vandaag kreeg ik zomaar, vlak voor ik naar huis ging een compliment van een collega over een stuk wat ik had geschreven. Je begrijpt dat ik opgewekt het weekend in ga...

Ik neem me voor om zelf ook meer complimenten uit te delen: kost niks en kan heel veel voor iemand betekenen! Je eigenwaarde kikkert er gelijk van op.