Naar de stort

Ik heb een heerlijk weekend gehad. Geen enkele verplichting. Lekker in huis en tuin gerommeld. Dankbaar voor alles wat we hebben. Vaak "moeten" er zoveel klusjes, maar als je er tijd voor hebt is het lekker om zo wat bezig te zijn. Zaterdag wat geklust in huis en zondag de tuin winterklaar gemaakt. Achter de tuinschuur stond een heleboel rommel ik noem: een kapotte deckchair, idem aquarium, oude potten van plastic, riet en aardewerk, betontegels, babybadje enz. Om dus eens écht goed op te ruimen hebben we de kar opgehaald en alles er in gegooid. Deze week even langs het stort. Heerlijk om ruimte te maken!

Dividend

Vandaag weer even de stand van de "Gouden Gans" rekening bijgewerkt. Ik had wat bijgestort, maar het bedrag was nog hoger dan ik dacht. Wat bleek? Eén van mijn beleggingsfondsen heeft dividend uitgekeerd: €160,20. Wauw. Ik ben wel gewend aan rente en dividend, maar tot nu toe ging dat altijd in tientjes. Ik realiseer me wat het werkelijk betekent dat het geld voor mij "aan het werk" is. Geld is altijd iets geweest om wat voor te kopen. Maar nu het beleggingsbedrag begint op te lopen wordt écht duidelijk wat het effect van geld als bezit is. Ook een raar idee dat ik dan uiteindelijk helemaal niet meer hoef te werken voor geld. Hoe moet ik dan mijn tijd en energie inzetten? Voorlopig nog niet aan de orde, maar het is wel iets wat ik nu heel duidelijk besef.

Stof tot nadenken

"Alles in de toekomst en het verleden is in het hier en nu"

Albert Einstein

Deze zin las ik in het nieuwe Oprah magazine. Echt iets om eens over na te denken. Alles is één, er is geen eind en geen begin. Wat er toe doet is het hier en nu. Hoe ik nu over de toekomst denk/droom/fantaseer bepaalt hoe die toekomst wordt. Hoe ik nu over mijn verleden denk bepaalt mijn acties voor de toekomst. Verbaas je over je eigen kracht (zowel opbouwend als vernietigend).

Koop alleen wat je nodig hebt...

Vandaag heb ik mijn kruidenla eens uitgemest. Tjonge, wat hoopt zich daar een boel troep in op. Ik denk dat ik voor ongeveer 12 euro aan niet gebruikte potjes, zakjes en sausjes heb weggedaan, die over de datum waren. Ooit gekocht met een voornemen kennelijk. Want ik winkel altijd met een lijstje. Ouderwets misschien? In ieder geval behoedt het me voor nog meer onzin aankopen. Ik mag van mezelf ook pas iets kopen als het écht op is. Maar de reclame is verleidelijk. In de winkel betrapte ik me er op dat ik serieus stond te overwegen of ik nog drie flessen shampoo (van een duur A-merk) mee zou nemen omdat daar een gratis zakje suske & wiske stickers bij zat (!). Gelukkig realiseerde ik me net op tijd dat ik helemaal geen shampoo nodig heb en wat een flauwekul die promotie eigenlijk is.

Een compliment!

Wat kan dat ontzettend goed doen, een compliment! Ik had gisteren nogal een rotdag op het werk. Er liep van alles fout en ik had het gevoel dat ik niks fatsoenlijks meer presteerde. Vandaag kreeg ik zomaar, vlak voor ik naar huis ging een compliment van een collega over een stuk wat ik had geschreven. Je begrijpt dat ik opgewekt het weekend in ga...

Ik neem me voor om zelf ook meer complimenten uit te delen: kost niks en kan heel veel voor iemand betekenen! Je eigenwaarde kikkert er gelijk van op.

Eenvoud in Overvloed

Dit is de titel van het boek van Sarah Ban Breathnach over Rijkdom in Eenvoud met inspirerende woorden voor elke dag. Ik kan het echt aan raden, lange tijd was het mijn lijfboek en lag op het nachtkastje. Zo nu en dan lees ik nog weer een stuk en het houdt me iedere keer bij de les. Voor 8 oktober schrijft Sarah bijvoorbeeld:Een passie voor schoonheid. Zij beschrijft dat zij soms zeer gefrusteerd is van het zuinig zijn en strikt binnen een budget leven. Verbaasd analyseert zij deze heftige reactie.

Wat is hier aan de hand? Zij concludeert dat zij niet genoeg aandacht heeft geschonken aan haar passie voor schoonheid. Dit verwarde zij met mooie spullen. Dit is precies wat mij gisteren gebeurde: de behoefte aan een mooi boeket bloemen. Daarin hoef je jezelf geen tekort te doen en kan je ook op eenvoudige manier tegemoetkomen. Het doet je beseffen bij iedere koop impuls: wat is de achterliggende behoefte? Je moet je gevoelens niet ontkennen of negeren, want dat leidt tot een ongewenste uitbarsting.

Uit eigen tuin

Ik kwam uit mijn werk en had zin om een boeket bloemen te kopen. Op zo'n dag als vandaag fleurt dat de boel lekker op. Ik heb me ingehouden en bedacht me dat ik ook wel wat uit de tuin kan halen. Ondanks de natte boel toch met de snoeischaar de tuin in gedoken en zie hier het resultaat: pluimhortensia's, sedum en wat gewone hortensia's van de buurvrouw. Typisch geval van "meer doen met minder", koopimpuls op een creatieve manier bevredigd!

Volgend jaar ga ik wat dahlia's planten: die staan nu overal zo mooi in bloei. Echte herfstbloeiers en daar kan je ook leuke boeketjes van maken. Dus wie nog een knol over heeft, ik hou me aanbevolen!

Het streven naar financiële onafhankelijkheid

In de linkerkolom staat het bedrag dat ik voor onze financiële onafhankelijkheid inmiddels bij elkaar heb gespaard. Ik heb lang getwijfeld of ik het wel in de "openbaarheid" moet brengen. Maar als ik dat niet doe, dan geloof ik er kennelijk zelf niet in. En wat voor signaal geef ik dan af? Dus het staat er open en bloot... Dit staat op een beleggingsrekening, dus kan sterk variëren. Het is mijn zogenaamde "Gouden Gans", je weet wel die gouden eieren legt! Ik was al eens eerder op dit niveau, maar toen heb ik de fout gemaakt om de Gans te slachten. We gingen verbouwen en wilden een nieuwe keuken en een nieuwe badkamer. Tja, en dan gaan het hard achteruit. Nu heb ik me vast voorgenomen om deze pot niet meer aan te breken. Die fout zal ik niet meer maken. Geen spaargeld, geen rendement, geen groei!

Pfaff's en familiedag

Vrijdagavond rond elf uur kijk ik altijd graag naar de familie Pfaff. Mijn man vind het een domme serie, maar hij kijkt naar Onderweg naar Morgen, dus heeft geen recht van spreken. Het leuke van de Pfaff's vind ik dat alles er zo heerlijk herkenbaar aan toe gaat. Ondanks hun geld en "glamour" hebben zij min of meer dezelfde dagelijkse beslommeringen als wij, gewone onbekende stervelingen. Grasmaaien, caviahok schoonmaken, kinderen die dwars zijn, kinderfeestjes, garage opruimen enzovoort. Dat is een geruststellende gedachte. Ze maken overal een feest van, hun joie-de-vivre is aanstekelijk. Bovendien zijn ze een hele hechte familie die voor elkaar door het vuur gaat en dat vind ik bewonderenswaardig.

Zelf heb ik afgelopen zondag ook een familie dag gehad. Met zijn allen in een bus naar de dierentuin. Erg gezellig! Leuk om alle neven en nichten weer te zien en hun kinderen. Toch heb ik maar met een paar meer dan incidenteel contact. We wonen niet bij elkaar in de buurt en dan groei je uit elkaar. Bovendien heeft iedereen het natuurlijk druk met het eigen gezin, bedrijf en/of werk. Maar op dit soort dagen besef je dat ze altijd familie blijven en dus onderdeel van je leven.

Straatje vegen

Ik heb het voornemen om iedere dag 5 minuten in de tuin bezig te zijn. Dit lukt natuurlijk niet altijd en helemaal niet als het vroeg donker is. Maar vandaag werd het om twee uur droog en ben ik begonnen met blad vegen. Het zonnetje brak zelfs door! Het geheim van de 5 minuten per dag is, dat als je één keer bezig bent, je veel meer doet. Voor ik het wist was ik een half uur bezig en het hele terras netjes geveegd, her en der wat onkruid verwijderd (ik ben tegen vergif op de bestrating) en de kuipplanten in de garage gezet. Nu een lekker kopje thee met een speculaasje. De kinderen willen straks nog graag een spelletje doen.