donderdag 21 januari 2010

Schokkende ontdekking


Mijn vorige blog ging over het opzoeken van "beperkende overtuigingen" bij mezelf. Nou, ik ben er één op het spoor. En het is erg schokkend vind ik zelf. De onbewuste overtuiging die ik bij mezelf heb ontdekt is: "Succes is voor mannen". Gevolg van deze overtuiging is dat ik niet doorpak in mijn zakelijke werk, excuses zoek om toch thuis te zijn, me vervolgens wrokkig en "gevangen" voel als ik niet kan werken doordat ik thuis moet zijn voor de kids.... Nu ik dit erken is het allemaal duidelijk. Het is heel geniepig en ogenschijnlijk gaat het best goed met mijn carriére, maar ik weet zelf dat ik beter kan....en ben dus ontevreden.

Er zijn vijf stadia die je doorloopt bij het veranderen van een overtuiging:

1 Schrik en Ontkenning ("Hoe kom ik daar nou bij, ik ben heel geëmancipeerd");
2 Boosheid ("Het komt doordat je overal een moederlijk ideaal beeld krijgt voorgeschoteld")
3 Onderhandelen ("Ik ben toch wel een beetje succesvol?")
4 Neerslachtigheid ("Hoe kon ik me door deze overtuiging toch laten weerhouden")
5 Acceptatie ("Ik wil deze overtuiging veranderen")

Deze stadia heb ik afgelopen week gehad. Nu is het tijd om een nieuwe overtuiging te formuleren:
"Redelijkerwijs mag je aannemen dat ik als vrouw ook succes in zaken kan hebben!"
Het is een voorzichtige benadering, maar zo kan mijn geest het eerder accepteren. Ik ga hiermee aan de slag....wordt zeker vervolgd.

donderdag 14 januari 2010

Trouw blijven aan jezelf

Zo, eindelijk weer eens tijd voor een blogje. Na de drukke december maand direct door in de verjaardagen maand januari. Ik werk momenteel ook erg veel. Heel goed voor de spaarpot: het saldo is weer mooi gegroeid, maar slecht voor het bijhouden van dit blog. De titel slaat ook op dit werken. Ik doe een interim klus en het is fijn om er goed mee te verdienen. Maar haal ik er ook genoeg bevrediging uit?

Christel Nani schreef een boek hierover: Diepe Verlangens. Ik heb het nog niet uit, maar het principe wat zij beschijft is dat veel mensen de verlangens van hun ziel onderdrukken doordat ze trouw blijven aan hun "beperkende overtuigingen". Bijvoorbeeld: "werken en plezier gaan niet samen" of "liefde is opoffering" of "lijden loutert". Tjonge, er zijn nogal wat beperkende overtuigingen. Je moet dus terug naar wat je ziel je influistert en als je hier gehoor aan geeft en trouw blijft aan jezelf, gaat alles gemakkelijk en komt de passie terug in je leven.

Maar wat fluistert mijn ziel?? Ik hoor het niet meer...door de ruis van alledag. En mijn passie? ook vergeten... Hier moet ik dit jaar mee aan de slag van mezelf. Alleen geld verdienen is niet de leidraad in mijn leven, maar komt eerder voort uit een beperkende overtuiging: "ik moet mezelf bewijzen".
Dus: ssssstttt... ik ga luisteren naar mijn ziel.

dinsdag 8 december 2009

Moeten we kiezen?

Zondagavond werd op Canvas de film "an inconvenient truth" uitgezonden. Aan de vooravond van de klimaat conferentie in Kopenhagen. Ik wilde deze film van Al Gore altijd graag eens zien. De beelden zijn schokkend, waar zijn we met z'n allen mee bezig? Maar toch gaan we door (ik ook). De meest fundamentele kwestie die hij aan de orde stelde was: "ze laten ons denken dat we moeten kiezen tussen economie en milieu". Ik kan het plaatje helaas niet vinden, maar er stond een afbeelding bij van een weegschaal met op de ene kant goudstaven en op de andere kant de aarde. Het is zo logisch als wat: zonder aarde geen welvaart. En toch kiezen we daar niet voor. Alle verandering is moeilijk, maar in dit geval noodzakelijk. Er zal een ander soort economie moeten ontstaan, waarin andere belangen dan geld ook op waarde geschat worden (denk aan menselijke aandacht/zorg). Meer een economie met vrouwenwaarden denk ik. Ik ga mijn best doen om ons gezin duurzamer te maken. En nu maar hopen dat de politieke leiders in Kopenhagen ook hun best doen.

woensdag 2 december 2009

Eten uit de diepvries en voorraadkast

Normaalgesproken doe ik maandagmiddag de boodschappen voor de hele week. Maar na alle verjaardags- en sinterklaasinkopen had ik geen puf meer. Dus we eten nu uit de voorraadkast en diepvries. Dit levert originele maaltijden op. Maar wat maakt het uit? Met een beetje creativiteit is er nog van alles te bedenken en het ruimt lekker op. Gisteren omelet met aardappelbolletjes en vandaag eten we koolvisfilet met een restje diepvriesrode kool, aardappeltjes en vruchten uit blik. Morgen is een lange werkdag en daarvoor heb ik gelukkig nog twee bakjes met kliekjes in de diepvries staan. Kan ik dit weekend de diepvries lekker ontdooien!

maandag 30 november 2009

Sociale druk...

Afgelopen week erg druk geweest. Veel werken, een kinderfeestje en een verjaardag georganiseerd. Een feest gehad (was erg laat...gaaaap). En tussendoor ook nog de huishoudelijke klussen gedaan. Kortom, een gewone week in het leven van een werkende moeder. Toch ook weer veel geld uitgegeven. Bijvoorbeeld aan traktaties, cadeautjes en attenties voor feestgevers. Ik wil dit eigenlijk wel zuiniger doen, maar bezwijk toch nogal eens onder sociale druk en gemak. We zijn goed verdienende tweeverdieners. Mensen weten dat natuurlijk en verbazen zich wel eens over onze keuzes. "Jullie kunnen toch wel groter gaan wonen?" "Rij je nou nog steeds in die auto?". Meestal kan me dat niks schelen, maar soms heb je toch het gevoel dat je een beetje goed (lees: duur) voor de dag moet komen. Ook tijdgebrek speelt natuurlijk een rol: ik wil best zelf taarten bakken, en ik weet dat dit gewaardeerd wordt door ons bezoek. Maar ja:....dat moet je wel even inplannen (volgende keer kijk ik hier voor recepten). Nog een lange weg te gaan dus om onafhankelijk te leven en te denken en niet mee te gaan in de waan van de dag.

zaterdag 21 november 2009

Sinterklaasinkopen

Vanmiddag heb ik me in het strijdgewoel gestort. Afgelopen periode had ik her en der al wat cadeautjes ingeslagen, maar nog lang niet alles. Zoals te verwachten was het een gekkenhuis in de stad. Propvolle parkeerplaatsen, drukke winkelstraat, volgestouwde winkels en om de feestvreugde te verhogen een draaiorgel op straat. In de speelgoedwinkel krijsende kids in buggy's die geen zin hebben om te winkelen (geef ze eens ongelijk?). Maar goed...ik heb de meeste cadeautjes van mijn lijst te pakken gekregen. Heb vandaag bijna € 155,- uitgegeven (slik). En toch doen we helemaal niet zo gek hoor...Nog een paar aankopen, maar die doe ik on-line!

woensdag 18 november 2009

Ook digitaal consuminderen

Mijn mailbox puilt uit van de reclame. Eigen schuld dikke bult. Ik doe veel te vaak mee aan prijsvragen, enquêtes, veilingsites en spaarprogramma's. Zo zit ik voor ik het weet op een website naar Gucci-horloges te kijken of te yahtzeëen (hoe schrijf je dat?). Zonde van mijn tijd. En zeker niet erg gefocused en doelgericht. Bovendien loop ik een groot risico geld uit te geven, wat ik niet van plan was. Dus vanaf nu ga ik digitaal schoon schip maken. Afmelden voor allerlei nieuwsbrieven dus. Ook deed ik mee aan Euroclix om wat extra geld te verdienen. Nou, dat heb ik geweten. Zorgt ook voor een enorme hoeveelheid mailtjes. Ik heb nu 1635 clicks. Voor 1000 krijg je tien euro en voor 2000 € 25. Ik ga die 635 clicks natuurlijk niet weggooien, dus klik nog door tot 2000 (zonder me te laten verleiden door aankopen/donaties enz.). Maar dan hou ik daar ook mee op. Het spreekwoord "wie het kleine niet eert, is het grote niet weert" geldt in dit geval niet vind ik: uiteindelijk kost het me meer dan het me oplevert.....